Na naszej witrynie stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Cookies".

Nasze warzywa

Warzywa hodowane w naszym gospodarstwie są warzywami zdrowymi, naturalnymi, wolnymi od chemikaliów i metali cieżkich. Oferujemy organiczną żywność, dzięki której dieta będzie odpowiednio zbilansowana, a Państwo macie pewność, że spożywacie naturalne dary ziemi.

W sezonie 2015 planowana jest uprawa między innymi:

  • pomidorów malinowych
  • ogórków gruntowych 
  • szczypioru
  • jarmużu
  • lubczyku
  • mięty cytrynowej
  • oregano
  • bazylii
  • pietruszki naciowej
  • melisy
  • kopru
  • majeranku
  • papryki
  • selera
  • pora
  • buraków
  • sałaty
  • marchwi
  • rukoli

 

Pomidory malinowePomidory to warzywa, a w zasadzie owoce bardzo popularne, zwłaszcza w Polsce. Szczytowym sezonem jest sierpień/wrzesień, kiedy to dojrzewa najwięcej odmian pomidorów. Pomidory dodawane są do wielu potraw, a ich cudowny smak jest nie do zastąpienia przez inne warzywo. Pomidor sprawdza się doskonale w wielu typach kuchni – najpopularniejszy jest w kuchni włoskiej! Jest przecież podstawą sosu do pasty! Można go jeść na surowo i dowolnie przetwarzać – gotować, dusić, smażyć, grillować, mrozić, a nawet przyrządzić konfiturę.
 
Jest wiele gatunków pomidorów – różnią się od siebie nie tylko kształtem, ale i wielkością. Zasadniczą jednak różnicą międzygatunkową jest smak pomidora. Jak można podzielić pomidory ze względu na typ gatunkowy? Na pomidory gruntowe, malinowe, karłowate, koktajlowe. Pomidorki koktajlowe to oczywiście te najmniejsze, doskonałe do sałatek. Zazwyczaj o bardzo regularnych kształtach – dostępne w kolorach od jasno żółtego do niemal brunatnego. Pomidory gruntowe to małe okrągłe pomidory, są bogate w sok, a mają mniej miąższu. Pomidory malinowe to najbardziej soczyste i największe z dostępnych gatunków. Mają charakterystyczny bulwiasty zróżnicowany kształt, są duże, a po przekrojeniu często przypominają przekrojem serce. Pomidory karłowate to odmiany, które zazwyczaj sprzedawane są w kiściach – na gałązkach znajdują się raczej małe okrągłe pomidory.

Ogórki gruntowe

 
W naszym gospodarstwie stawiamy na pomidory malinowe! Choć i inne odmiany się trafią, jednak to właśnie na dobrych i uwielbianych przez wszystkich maliniakach się skupiamy!
 
Ogórki to niezwykle popularne i często wybierane przez nas warzywa. Znane są od kilku tysięcy lat! W Polsce uwielbiane, zwłaszcza te gruntowe. Ogórki spożywamy zarówno na surowo, kiedy są świeże, jak i przetworzone (poza sezonem i nie tylko!).
 
Ogórki możemy ukisić, zakonserwować, przygotować sałatkę czy przecier do zupy. Ogórki należą do rodziny warzyw dyniowatych, a w polskiej kuchni goszczą od dawien dawna. Świeże ogórki doskonale nadają się na kanapki i do sałatek. Ogórki kiszone możemy dodać do zupy oraz podać jako zakąskę dodatek do obiadu, np. do mięsa. Podobnie rzec ma się z ogórkami konserwowymi – najlepiej smakują na kanapce lub w sałatce. Bardzo popularne są też surówki konserwowe z ogórków z innymi warzywami. A popularnepikle? Któż z nas ich nie próbował!
 
JarmuzOgórki dzielimy głównie ze względu na rodzaj hodowli – są albo szklarniowe (długie, ciemnozielone, gładkie, z błyszczącą skórką) albo gruntowe (krótkie, nieregularne kształty, szorstka chropowata a niekiedy i kłująca skórka). Ogórek w ponad 95% składa się z wody – ma więc bardzo mało kalorii.
 
Jarmuż to roślina, która powoli wraca do łask, a w środowisku osób zafascynowanych ekologiczną żywnością robi prawdziwą furorę! Jarmuż to odmiana kapusty, choć bywa też mylnie uznawany za kuzyna brokuła. Jest to warzywo bardzo bogate w beta karoten oraz witaminy z grup K, C, B, E. Jego niewątpliwym atutem jest wysoka zawartość sulforafanu i chlorofilu. Pierwsza z tych substancji wykazuje działanie antybakteryjne i zabija bakterie odpowiedzialne między innymi za wywoływanie wrzodów, druga natomiast ma działanie antynowotworowe.
 
Jak wszystkie warzywa z rodzin kapustnych, także i jarmuż bogaty jest w wapń, żelazo, fosfor, magnez. Można go jeść w różnych formach – zarówno na surowo, w formie ugotowanej, jako chipsy, zupy czy nawet jako dodatek do koktajli. Znawcy tego warzywa opisują, że smak tego warzywa jest mixem orzechowo-kapuścianym.
 
 

Lubczyk

 
Lubczyk to roślina z rodziny pietruszek. Stosować można zarówno nasiona jak i liście oraz korzenie lubczyku. Największe znaczenie ma jako aromatyzer dań, napojów. Lubczyk jest bardzo popularny we współczesnej europejskiej kuchni. Lubczyk doskonale nadaje się do aromatyzowania dań mięsnych, warzywnych, zup, sosów, zapiekanek. Pięknie też się prezentuje jako zielenina.
 
Liście lubczyku są zielone, mają lekko poząbkowane liście – można stosować lubczyk świeży, ale i mrożony oraz suszony. Nasiona lubczyku są niewielkie, kształtem przypominają półksiężyce. Ich brązowy kolor i mocny aromatyczny zapach to cechy charakterystyczne tego zioła. Lubczyk ogrodowy jest bogaty w olejek lotny, liczne kumaryny oraz kwasy roślinne, a także żywice, cukry, gumy, skrobię, kwasy polifenolowe i fitosterole. Lubczyk wykorzystywany jest zarówno jako roślina przyprawowa jak i lecznicza.
 
Mięta cytrynowaWedług przekonań ludowych lubczyk jest afrodyzjakiem, a dodany do potrawy sprawi, że osoba która ją spożywa będzie bardziej podatna na zaloty drugiej strony.
 

Mięta cytrynowa jest ziołem o niezwykle ciekawym miętowo-cytrynowym zapachu. Charakteryzuje się szarozielonymi, bardzo błyszczącymi liśćmi. Rośnie do wysokości około 30 centymetrów. Mięta doskonale nadaje się do nadawania smaku napojom, drinkom, sosom.Bywa dodawana do sałatek, deserów, surówek.

Majeranek

 
Majeranek (zwany także majeranem, majoranem ogrodowym, kiełbaśnikiem, kołdunowym zielem) od lat uchodzi za symbol miłości. Już w starożytności używano go do tworzenia eliksirów miłosnych i rzucania zaklęć (oczywiście z przymrużeniem oka). Majeranek jest rośliną z tej samej rodziny co oregano i pochodzi oryginalnie z regionów śródziemnomorskich. Stosuje się przede wszystkim liście majeranku – najczęściej w formie suszonej zmielonej lub rozdrobnionej.Majeranek jest bardzo aromatyczną rośliną – świeży ma intensywny zielony kolor z szarawym odcieniem, natomiast suszony majeranek jest jasny i brudnozielony. Majeranek ma też specyficzny ziołowy zapach i posmak. Jest to tradycyjna przyprawa w kuchni europejskiej – dodawany jest do bardzo dużej ilości potraw. Przede wszystkim znajdujemy go w potrawach mięsnych i w wędlinach oraz kiełbasach, ale doskonale pasuje także do warzyw takich jak kapusta, ziemniaki, fasola.W majeranku zawarte są również olejki eteryczne i witaminy takie jak wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas, sód, witamina A, witamina C, niacyna. Sama roślina ma wiele właściwości leczniczych – w starożytności stosowano ją do leczenia zatruć i drgawek, a dodawany do herbaty leczyć miał przeziębienie i regulować funkcjonowanie górnych dróg oddechowych. Udowodniono, że majeranek poprawia również krążenie i ma wiele właściwości przeciwutleniających.
 
Koper ogrodowy
Koper pochodzi z Europy – jadalne są zarówno nasiona jak i liście, czyli natka. Koper na świecie wykorzystywany był już od starożytności, kiedy to wojownicy przykładali do swoich ran spalone zioła kopru, które przyspieszały gojenie. W średniowiecznej Europie koper był wykorzystywany do przygotowywania eliksirów miłosnych! Nasionka kopru mają jasnobrązowy kolor, są owalne i prążkowane, niewielkie. Do spożywania wykorzystujemy głównie liście i łodygi, które są bardzo aromatyczne (na świeżo i suszone). Pierzaste liście (natka) kopru są bardzo powszechnym ziołem w kuchni europejskiej.
 
Używany bywa jako dodatek do świeżych warzyw, jak również do zup, którym nadaje wspaniałego charakteru. Doskonale komponuje się z ogórkami – zarówno na surowo w mizerii czy sałatce, jak również w ogórkach kiszonych czy też w zalewie octowej. Koper jest nieco słodkawy i bardzo aromatyczny, momentami może być gorzkawy. Doskonale nadaje się do marynowania. Często stosuje się połączenie kopru z jogurtem i śmietaną. Koper ma wiele właściwości leczniczych, jednak słynie głównie ze swojego zbawiennego wpływu na pracę żołądka i jelit – koper pobudza, stymuluje i reguluje pracę przewodu pokarmowego.
 
 
Pomidory malinowePapryka to roślina należąca do rodziny psiankowatych (czyli tej samej rodziny co pomidory, bakłażany itp.). Ta prawdziwa witaminowa rekordzistka przywędrowała do Europy z Ameryki w XV wieku i tak się Europejczykom spodobała, że jest uwielbiana aż do dziś. Prawdziwą europejską stolicą papryki są Węgry, które słyną z różnych potraw przyrządzanych na bazie papryki (jak na przykład gulasz czy leczo).
 
Papryka posiada w sobie ogromne pokłady witaminy C – dla porównania w jednej papryce jest pięć razy więcej witaminy C niż w dużej cytrynie. Zawiera również sporo witaminy B, wapnia, potasu, żelaza, magnezu. Zawiera również spore ilości błonnika, który pozytywnie wpływa na pracę układu pokarmowego. Papryka wykazuje również działanie moczopędne i oczyszczające organizm. Różne papryki – różne właściwości. Kolor papryki…ma znaczenie. Najpopularniejsze są papryka czerwona, żółta i zielona, choć zdarzają się także takie odmiany jak pomarańczowa, fioletowa, brązowa, czarna oraz papryczki chili, jalapenos i wiele innych odmian.
 
Papryka czerwona posiada w sobie bardzo dużo beta karotenu (prowitaminy A), dzięki czemu ma bardzo duży wpływ na kondycję wzroku i skóry. Dodatkowo duża ilość witaminy C zapewni ochronę przed wolnymi rodnikami i spowolni powstawanie zmarszczek. Ze względu na dużą zawartość rutyny, powinny ją spożywać osoby z cerą naczynkową – dzięki rutynie naczynka będą wzmocnione i nie będą tak często pękać.
 
Papryka zielona zawiera bardzo dużo kwasu foliowego, więc powinna znaleźć się w diecie każdej pani planującej dziecko oraz kobiet w ciąży. Ale nie tylko kobiety w ciąży mogą cieszyć się dobrodziejstwem papryki – dieta bogata w paprykę poprawi parametry krwi i zadba o dobry nastrój. Mówi się, że w zielonej papryce jest też ukryte źródło witaminy młodości, czyli witaminy E.
 
Papryka żółta, podobnie jak zielona zawiera duże ilości witaminy E. Zawiera także bardzo dużo luteiny i zeaksantyny, więc regularne spożywanie żółtej papryki zapewni prawidłowe funkcjonowanie naszym oczom.
 
 Seler to bardzo popularna w Europie roślina. Często używany jest także w Azji i w Afryce! Istnieją różne odmiany selera - główny podział dzieli selery na korzeniowe (gdzie jadalny jest korzeń i nać) oraz naciowe (jadalną częścią są łodygi selera naciowego).


W naszym gospodarstwie uprawiamy przede wszystkim seler korzeniowy, ze względu na jego większą popularność i łatwość uprawy. Seler to bardzo aromatyczne warzywo – zarówno jego korzeń jak i liście (natka) charakteryzuje bardzo intensywny przyjemny zapach. Seler jest warzywem uwielbianym przez kucharzy i gospodynie domowe nie tylko ze względu na ciekawy smak, ale głównie ze względu na zawarte w nim cenne składniki odżywcze i witaminy. Sam seler jest warzywem nisko kalorycznym – w 10 gramach bulwy (korzenia) jest około 7 kalorii! Natka selera ma tych kalorii nawet mniej. Niewiele osób wie, że w selerze jest do dwóch razy więcej witaminy C niż w owocach cytrusowych. Ponadto seler zawiera liczne pokłady witaminy B oraz kwas foliowy i witaminę PP, a także witaminę E, fosfor, wapń, potas, cynk i odrobinę magnezu i żelaza.

Seler posiada wiele właściwości – już w starożytności używany był jako środek uspokajający. Po dziś dzień uznawany jest również za afrodyzjak. Seler bije rekordy popularności w wielu dietach ze względu na swoje właściwości oczyszczające. Zarówno bulwa jak i natka selera wspierają produkcję żółci i ułatwiają trawienie. Co ciekawe seler ułatwia również odchudzanie!


Korzeń selera można przechowywać kilka miesięcy po zbiorach, najlepiej w ciemnym i chłodnym, ale suchym miejscu. Natkę pietruszki najlepiej spożywać na świeżo, jednak z powodzeniem można ją również poporcjować i zamrozić (należy ją jednak dokładnie umyć przed mrożeniem). 
UWAGA! Seler może być alergenem. Jeśli występują u osoby, która spożyła seler objawy takie jak wysypka, łzawienie oczu, duszności – koniecznie należy odstawić seler i skonsultować się z lekarzem.

Por to bardzo specyficzna roślina cebulowa. Nie da się go pomylić z niczym – nawet z przerośniętą dymką. Jest od stuleci uprawiana jako warzywo. Sam por zawiera około 12% suchej masy, w tym około 2% stanowią białka, a 10% węglowodany. Por bogaty jest w fosfor, wapń, witaminę C, witaminę B, karoten i kwas nikotynowy, czyli witaminę B3. Por składa się z cebuli i liści (cebula to ta biała część, a liście to ta zielona).


Por może być używany w każdej możliwej postaci – na surowo, gotowany, smażony, duszony, pieczony a nawet marynowany! Jest bardzo niskokaloryczną rośliną, dlatego też jest składnikiem wielu sałatek, surówek i zup. Jego smak jest raczej ostry (zwłaszcza na surowo), jednak można go nieco złagodzić (podczas gotowania i duszenia traci na ostrości). Z porów czerpać można liczne witaminy, między innymi żelazo, wapń, potas, mangan, magnez i miedź. Pory zawierają również sporo witaminy A, C, E, K, B i całkiem sporo kwasu foliowego.


Por jest doskonałym źródłem przeciwutleniaczy, między innymi zeaksantyny i luteiny, które wspierają zdrowie oczu. Pory wykazują również właściwości bakteriobójcze – zawarte w porach związki siarkowe i olejek sulfidowy potrafią zdziałać cuda przy skaleczeniach i przeziębieniach.


Niektóre źródła podają, że pory sprawdzają się również w diecie wrzodowców, w przypadku zatruć pokarmowych, niestrawności itd. Por ma również właściwości alkalizujące ludzki organizm – stabilizuje poziom cukru we krwi, zbawiennie wpływa na układ oddechowy i odpornościowy.


Warto również wspomnieć o tym, że por, podobnie jak seler należy do afrodyzjaków. Liczne badania dowiodły, że obecność pora w diecie poprawia potencję u mężczyzn i płodność u kobiet.

Buraki to warzywa, z których można wyczarować prawdziwe cuda. Niewiele osób wie, że z buraków można przygotować praktycznie każdy typ dania: danie główne, zupę, deser, przystawkę, sok a nawet drinka! Burak to jedno z najczęściej wykorzystywanych współcześnie warzyw – ceniony w restauracjach ze względu na piękną barwę i niesamowity smak, który można zaaranżować na wiele sposobów.


Burak jest zaliczany do grupy korzeniowatych roślin uprawnych. Najpopularniejszą spożywaną przez nas częścią jest korzeń buraka – w zależności od gatunku okrągły kulisty lub bulwiasty podłużny. Burak jest prawdziwą kopalnią cennych związków i pierwiastków w jednym warzywie – zawarte są w nim witaminy takie jak A, B1, B2, B3, B4, B5, B6, B12 i C oraz pierwiastki takie jak potas, żelazo, magnez, wapń, fosfor, chlor, fluor, bor, cynk, lit, molibden, mangan, sód, kobalt, rubid i cez! Buraki to również cenne źródło cukrów, białek, bioflawonidów, karotenu, kwasu foliowego, kwasu jabłkowego jak również kwasu szczawiowego, nikotynowego i antocyjanów.


Większość gatunków buraków – poza cukrowymi – uznawanych jest za antynowotworowe. Betacyjany, które nadają burakowi czerwonych i fioletowych barw pełnią również istotne funkcje w profilaktyce antynowotworowej. Wspierają go w tym również antocyjany, przeciwutleniacze, czerwone pigmenty – zwalczają wolne rodniki, które w znacznej mierze odpowiedzialne są za rozwój komórek rakowych. Dodatkowo, soki ze świeżych buraków i w zasadzie burak w każdej postaci polecane są osobom po chemioterapii i osobom po farmakologicznych terapiach leczniczych. Buraki poprawiają kondycję krwi i podnoszą odporność.


Od wieków buraki stosowane są również u chorych na anemię (czyli niedokrwistość) – polecamy nasze buraki z ekologicznej uprawy! Zdrowe, smaczne, bezpieczne!